ENG
A A A
 wrzesień 2019 
Mitchell Rose  „And So Say All of Us”. Grafika promocyjna, materiały organizatorów.

Z innej perspektywy – kwietniowe kino tańca w ramach CST 2019

Justyna Stanisławska | taniecPOLSKA.pl | 2019

Recenzje

8 lipca 2019

Pierwszy pokaz filmów w ramach edukacyjnego cyklu Kino Tańca odbył się w kwietniu ubiegłego roku. Od tego czasu Centrum Sztuki Tańca w Warszawie pozwala wszystkim zainteresowanym oglądać taniec zarejestrowany przez kamerę, zmontowany w studiu filmowym, udźwiękowiony i rzucony na kinowy ekran. Dobór wyświetlanych filmów pozwala spojrzeć na ten gatunek sztuki w zupełnie inny sposób od tego, do jakiego jesteśmy przyzwyczajeni, oglądając tancerzy występujących na żywo, w bezpośredniej bliskości sceny. Każdy wieczór z cyklu Kino Tańca to osobliwa podróż do świata, który wyraża się i komunikuje z widzem poprzez ruch, gest, układ ciała.

 

Podczas kwietniowej edycji Kina Tańca, związanej z obchodami Międzynarodowego Dnia Tańca, kuratorka programu, Regina Lissowska-Postaremczak, postawiła pytanie o to, jak wygląda nasze życie prywatne, co dzieje się w czterech ścianach naszych domów. Kuratorski wybór filmów ułożył się w zbiór fabularnych i eksperymentalnych obrazów mówiących o najbardziej osobistych, często ukrywanych, ludzkich problemach: o trudnych relacjach, o poczuciu bezsilności wobec zastanej rzeczywistości, o opresji ze strony bliskich, natręctwach i obsesjach. Tak szeroki zakres poruszonej problematyki to znakomity dowód na to, że taniec może opowiadać o tym, co trudne, bolesne, poruszać tematy społeczne i psychologiczne.

 

Wśród wybranych filmów znalazły się obrazy mocne, silnie oddziałujące na widzów, jak holenderski Sisters Daphne Lucker, przywołujący chyba wszystkie najstraszliwsze demony zniszczonego doszczętnie dzieciństwa. Tytułowe siostry – trzy dziewczynki żyjące w dysfunkcyjnej rodzinie – zdają się istnieć dopóty, dopóki trzymają się razem. Łączy je głęboka więź, ponieważ są zdane tylko na siebie. Sara, Vera i Julia kreują poprzez ruch i taniec swój własny lepszy świat. Zaklinają rzeczywistość rytmicznymi poruszeniami swych ciał, ich bliskością – dotykiem, łaskotkami, taneczną zabawą. Czy to wystarczy, aby ocalić ich kruchą, dziecięcą psychikę? To pytanie pozostaje otwarte. W pamięci pozostają mistrzowskie „ciasne” kadry starego, brudnego domu, wspaniale oddające panującą w nim klaustrofobiczną atmosferę. Dopracowana w każdym geście i kroku choreografia ukazuje patologiczne relacje pomiędzy dziećmi i dorosłym – ojcem, opiekunem? To dom, w którym nie można się schronić, dom bez miłości, dom z którego się ucieka – dom zły.

 

Zupełnie innym obrazem domu oraz relacji ojcieccórka jest Maja Laury Mielczarek. To psychologiczna etiuda filmowa, opowiadająca historię głuchej osiemnastolatki, która marzy o nauce w szkole tańca. To także historia pokonywania ograniczeń, przełamywania barier i stereotypów, ale również piękna opowieść o wolności, jaką daje taniec i o wewnętrznej sile, jaką posiada każdy z nas. Urzekają liryczne obrazy tańczącej wśród pól i łąk dziewczyny, która zamiast muzyki słyszy własną wewnętrzną narrację. Maja dzieli się swoim światem poprzez ruch – najbardziej naturalny dla niej sposób komunikacji. Tańcząc, staje się w pełni sobą. Emanuje siłą i naturalnym pięknem tak bardzo, że ulega im nawet przeciwny jej pasji ojciec. Taniec jest jej językiem, jest nią samą.

 

Una danza dentro Omara Soffici to krótki film fabularny opisujący zmieniające się w czasie relacje międzyludzkie. Na jego fabułę składa się kilka równolegle opowiedzianych historii, których bohaterowie doświadczają wewnętrznej przemiany. Każda z osób zmienia się na skutek spotkania lub związku z drugą osobą.  Znajdziemy tu konflikt uczuć, zazdrość, przyjaźń, odrzucenie, kilka dobrych sekwencji choreograficznych i humor sytuacyjny, wszystko to spuentowane krótkim wesołym utworem muzycznym, jak przystało na włoską opowieść z happy endem, opowiedzianą w lekki sposób, z przymrużeniem oka.

 

Zupełnie innym obrazem jest polska produkcja Inicjacja w reżyserii Iwony Pasińskiej, która w krótkiej formie próbuje zamknąć całe spektrum życia polskiego społeczeństwa. Rezygnacja z koloru na rzecz czarno-białych obrazów i przeniesienie akcji do zamkniętego pomieszczenia, w którym jak w fotoplastykonie oglądamy przewijające się kolejno przed oczami sceny sprawia, że fabuła nabiera znamion paraboli. Brak tu określonego miejsca i czasu, są tylko ludzie i fragmenty ich życia, które możemy podglądać jedne po drugich, jak kolejne fotografie w albumie. Narracja zdaje się być pozbawiona początku i końca, film można by zapętlić albo tworzyć nieskończoną ilość kontynuacji każdej z przedstawionych historii. Całość sprawia jednak wrażenie jakby potencjał artystyczny tancerzy nie został w pełni wykorzystany, brakuje również wyraźnej klamry semantycznej. Mimo to hipnotyzujące obrazy na długo pozostają w pamięci widza.

 

Ostatnim filmem kwietniowego wieczoru z kinem tańca był niezwykle ciekawy koncepcyjnie krótki metraż Mitchell Rose, zatytułowany And So Say All of Us. To w zasadzie jedna choreografia, na którą składają się 52 solowe występy światowej sławy współczesnych choreografów. Artyści tańczą w różnych miejscach, które stanowią tło lub dopełnienie każdej sekwencji. Ruch jednej osoby jest wyzwaniem rzuconym następnej, a jednocześnie zabawą, której uczestnicy kolejno kończą fragment choreografii rozpoczęty przez poprzednika. Wprowadzenie elementu gry nie tylko sprawia, że widz czuje się jej uczestnikiem , ale również buduje obraz wspólnego świata ludzi tańca, w którym tancerze i choreografowie wydają się być, jeśli nie jedną rodziną, to przynajmniej grupą lubiących ze sobą współpracować przyjaciół. Ten film to zarazem piękny hołd złożony Josephowi V. Melillo[1], obchodzącemu 35-lecie swojej pracy artystycznej, a także świetne nawiązanie do Międzynarodowego Dnia Tańca.

Tegoroczny cykl kina tańca Focus na taniec stanowi interesującą kontynuację poprzedniego Body.move i, miejmy nadzieję, jest wstępem do kolejnej odsłony w 2020 roku.

 

Copyright taniecPOLSKA.pl (miniaturka)

 

 

 

 

 

And So Say All of Us

Reż. Mitchell Rose | USA | 2018 | 9 min. | Experimental, Dance, Short

Trailer: https://vimeo.com/287932850

Scenariusz, reżyseria i montaż: Mitchell Rose

Zdjęcia: Ellen Maynard, Mitchell Rose

Muzyka: Robert Een

Dźwięk: Mitchell Rose

Produkcja: Alisa Regas, Brooklyn Academy of Music

 

Una Danza Dentro

Reż. Omar Soffici | Włochy | 2018 | 24 min.| Narrative fiction, Short

Reżyseria i montaż: Omar Soffici

Scenariusz: Omar Soffici, DavideStocovaz

Zdjęcia: Daniele Trani

Muzyka: Riccardo Morpurgo

Dźwięk: Leonardo Paoletti

Choreografia: AmbraCadelli

Produkcja: Omar Soffici, Davide Stocovaz, Collective Pictures

Obsada: Alessandra Odoardi, Riccardo Pieretti, Paolo Fagiolo, Marco Tizianel, Franko Korošec, Daniele Tenze, Alberto Guzzi

 

Sisters

Reż. DaphneLucker | Holandia | 2018 | 15 min. | Experimental, Narrative fiction, Short

Trailer: https://vimeo.com/270363579

Reżyseria: Daphne Lucker

Scenariusz: Rosita Wolkers

Zdjęcia: Casper van Oort

Montaż: Tobias Cornelissen

Dźwięk: Roel Wildenburg

Produkcja: Jolijn van Rinsum, Thomas Mataheru, Divya Kohli, Netherlands Filmacademy

 

Inicjacja

Reż. Iwona Pasińska | Polska 2017 | 18 min. | Experimental, Short

Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=8AZSSuNo5Fo

Scenariusz, reżyseria i choreografia: Iwona Pasińska

Scenografia: Andrzej Grabowski

Muzyka i udźwiękowienie: Jacek Sienkiewicz

Zdjęcia: Marek Grabowski

Montaż: Edyta Pietrowska

Kostiumy: Zofia Grzybowska, Urszula Szkudlarek, Kuluza Studio

Oświetlenie: Artur Schubert

Obsada: Artyści-tancerze Polskiego Teatru Tańca: Urszula Bernat -Jałocha, Fabian Fejdasz, Julia Hałka, Paulina Jaksim, Jerzy Kaźmierczak, Zbigniew Kocięba, Katarzyna Kulmińska, Paweł Malicki, Marcin Motyl, Michał Przybyła, Adrian Radwański, Katarzyna Rzetelska, Sandra Szatan, Dominik Więcek, Emily Wongoraz (gościnnie) Kacper Bożek, Marta da Pintooraz, Iga Włodarczyk

Produkcja: Polski Teatr Tańca 2017. Dofinansowano ze środków Instytutu Muzyki i Tańca w ramach programu Muzyka i taniec – Interwencje 2017 +

 

Maja

Reż. Laura Mielczarek | Polska | 2016 | 12 min. | Narrative, Dance, Short 

Scenariusz i reżyseria: Laura Mielczarek

Zdjęcia: Maciej Zdrojewski

Kierownik produkcji: Manuela Bagińska

Montaż: Dominik Greinert

Dźwięk: Błażej Kanclerz, Maciej Amilkiewicz

Choreografia: Katarzyna Pawłowska

Obsada: Maria Ruddick, Robert Gonera, oraz: Ada Stalewska, Klaudia Czerwińska, Nika Wasilewko, Weronika Dzierżyńska, Ula Piwnicka, Marzena Bagińska, Kasia Mikiewicz, Łukasz Mrugacz

 

 



[1] W latach 1999 - 2018 Joseph V. Melillo był producentem wykonawczym w Brooklyn Academy of Music (BAM). Wcześniej Melillo był odpowiedzialny za kierownictwo artystyczne teatru, tańca, muzyki, sztuk wizualnych i filmu centrum sztuki multi-venue, które obejmuje Harvey Theatre, Howard Gilman Opera House, Fishman Space, Rose Cinemas i BAMcafé. Wcześniej, po sześcioletniej kadencji jako dyrektor założyciel BAM Next Wave Festival. Dzięki współpracy z z Harveyem Lichtensteinem, Melillo został dyrektorem produkcyjnym BAM,

 

W ciągu 35 lat pracy w BAM dzięki J.V.Melillo można było podziwiać prace takich artystów, jak: Pina Bausch, Philip Glass, Trisha Brown, Bill T. Jones, Arnie Zane, Merce Cunningham, Robert Wilson, Urban Bush Women, Ivo van Hove, Ralph Lemon , Anne Bogart, Cheek by Jowl, Reggie Wilson, Mark Morris i Michelle Dorrance. Podczas swojej kadencji pracował u boku Karen Brooks Hopkins (prezes BAM w latach 1999–2015) i Katy Clark (prezes BAM od 2015 roku do. -dziś).

 

Tworzył partnerstwa artystyczne, takie jak The Bridge Project – trzyletni cykl międzynarodowych działań teatralnych z udziałem transatlantyckiego towarzystwa aktorów w reżyserii Sama Mendesa, wyprodukowany przez BAM, The Old Vic i Neal Street.

Obecnie jest międzynarodowym doradcą artystycznym Columbia Artists, a od 2019 roku także dyrektorem Centre for Ballet and the Arts na Uniwersytecie Nowojorskim.

 

INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKÓW SERWISU
Przed przystąpieniem do użytkowania Serwisu www.taniecpolska.pl operator Serwisu poleca zapoznanie się z Polityką Prywatności Serwisu.
Operator Serwisu poleca w szczególności zapoznanie się z postanowieniami Polityki Prywatności Serwisu w zakresie: Zapoznanie się z Polityką Prywatności Serwisu pozwoli wszystkim Użytkownikom na korzystanie z Serwisu zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi oraz własną wolą wyrażoną w odpowiednich zgodach.
Operator Serwisu jest gotów odpowiedzieć na ewentualne pytania w sprawie wykonywania Polityki Prywatności Serwisu.
Nie pokazuj więcej tego powiadomienia