ENG
A A A
 sierpień 2020 
Nowy Teatr/Art Stations Foundation: „Poszerzanie pola” – nabór do II edycji choreograficznego programu produkcyjnego

Nowy Teatr/Art Stations Foundation: „Poszerzanie pola” – nabór do II edycji choreograficznego programu produkcyjnego

31 grudnia 2019

Konkurs

Do końca roku, tj. do 31 grudnia, Nowy Teatr oraz Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk prowadzą nabór projektów do drugiej edycji choreograficznego programu produkcyjnego, w ramach którego w sezonie artystycznym 2020/2021 planowana jest realizacja dwóch premier. W programie mogą brać udział polscy artyści tańca (pod uwagę brane jest obywatelstwo, miejsce stałej rezydencji dowolne), którzy są w stanie udokumentować co najmniej trzy wcześniejsze autorskie prace choreograficzne. 

  

Projekty wyłonione do realizacji otrzymają:

 

- budżet produkcyjny (z przeznaczeniem na honoraria realizatorów oraz koszty produkcji, takie jak zakup, wypożyczenie, wykonanie rekwizytów, kostiumów, scenografii, dopożyczenie sprzętu oraz stworzenie dedykowanych materiałów promocyjnych)

80.000 PLN brutto / duża scena

60.000 PLN brutto / mała scena

Realizacja programu i premiery planowane są na jesień 2020 roku i zimę 2021;

 

- trzytygodniową rezydencję produkcyjną w Art Stations Foundation w Poznaniu w lipcusierpniu 2020 roku lub w innym terminie w zależności od możliwości i po uzgodnieniu z fundacją (w ramach rezydencji organizatorzy zapewniają przestrzeń do pracy oraz pokrycie kosztów podróży i noclegów artystów);
 

- maksymalnie dziesięciodniową rezydencję produkcyjną w Nowym Teatrze prowadzącą bezpośrednio do premiery spektaklu (rezydencja zapewnia przestrzeń do pracy, nie uwzględnia kosztów podróży oraz noclegów artystów / koszty te mogą być uwzględnione w budżecie produkcyjnym);
 

- niezbędną profesjonalną pomoc techniczną i opiekę produkcyjną oraz przedpremierową koordynację promocji spektaklu.

 

Wyprodukowane spektakle mogą wejść na stałe do repertuaru Nowego Teatru. Warunki dalszej eksploatacji prac będą przedmiotem odrębnej umowy z Nowym Teatrem.

 

Aplikacje do programu powinny zawierać:

 

- koncepcję spektaklu (nie więcej niż 3 strony A4) w  języku angielskim zawierającą planowaną listę realizatorów oraz informację, o który budżet aplikujący się ubiega;
 

- CV (w języku angielskim) wraz z dossier artystycznym prezentującym dotychczasowy dorobek aplikującego (wraz z linkami do rejestracji wcześniejszych prac).

 

Termin nadsyłania aplikacji: 31 grudnia 2019 roku.

Aplikacje powinny być przesłane drogą elektroniczną: choreografia@nowyteatr.org

 

Wybór projektów do realizacji przebiegnie dwuetapowo – na podstawie nadesłanych zgłoszeń i w drugim etapie, rozmów z wybranymi artystami.

 

Komisja będzie się składać z przedstawicieli obu partnerskich instytucji – Karoliny Ochab, Joanny Nuckowskiej, Piotra Gruszczyńskiego, Joanny Leśnierowskiej (kuratorki projektu) oraz zaproszonych ekspertów zewnętrznych – Marty Keil (Instytut Sztuk Performatywnych) i Matthieu Goeury (Kunstencentrum Vooruit).

 

Decyzja Komisji zostanie ogłoszona do połowy lutego 2020 roku.

 

Tekst kuratorski:

Nareszcie i my mamy swój choreograficzny boom! Lecz choć zewsząd słychać wołanie o choreografów, czy jest to wołanie o Choreografię? Czy długo wyczekiwana u nas rewolucja zmienia coś w statusie tej sztuki? Czy jest szansą na jej pogłębione rozpoznanie? I jak ją dziś skutecznie rozpoznać, gdy uparcie poszerza swe granice i programowo wymyka się definicji? I czy w kraju, który przez dekady utożsamiał taniec z teatrem tańca, a między (ładnym) poruszaniem się a komponowaniem ruchu stawiał bezrefleksyjnie znak równości, możliwe  jest trwałe wybicie na niepodległość i praktykowanie autonomicznej sztuki choreografii? 

I wreszcie, czy da się to osiągnąć bez (zre-?)konstruowania własnej choreograficznej tożsamości (i krytycznej z nią konfrontacji)? 

I może niekoniecznie jedynie w oparciu o skutecznie spopularyzowane, ale i mocno upraszczane, narracje o postmodern? A jeśli już, to może raczej te podążające za Dance is hard to see – proklamacją Yvonne Rainer – czyniącą z problematyki patrzenia na taniec i jego postrzegania, jeden  z głównych motywów współczesnej choreografii?

 

Bo zobaczyć znaczy zrozumieć, dostrzec w całej tego złożoności. Ta szczególna taktyka uwidaczniania (nie ograniczająca się jedynie do redefinicji samego medium) zdaje się dziś najciekawszym obszarem choreograficznych poszukiwań. To strategia jednoczesnego odsłaniania szwów i ukazywania struktury kompozycji; strategia operowania oderwanym od naturalnego kontekstu i poddanym specjalnej organizacji, wciąż jednak doskonale rozpoznawalnym materiałem, stanowiącym budulec – równie fizycznych, co wizualnych – metafor, skutecznie diagnozujących zarówno jednostkową, jak i społeczną kondycję. To artystyczne i krytyczne transformowanie otaczającej nas wielowymiarowej rzeczywistości, by uczynić widzialnymi i widzianymi (możliwymi do postrzeżenia i zrozumienia) mechanizmy, jakie nią rządzą. To także jednoczesne wołanie o praktykę kontr-wizualizowania, tworzenia nowych sposobów widzenia, czyli o utrzymane w duchu Rancière’owskim polityczne praktyki „odwidzania” narzucanych nam zewnętrznie, i sztucznie naturalizowanych, sposobów postrzegania oraz kreowanie nowych reprezentacji.

 

To praktyki w szczelinie pomiędzy sztukami wizualnymi a tańcem definiowała swą choreografię Trisha Brown, a w rodzimym kontekście być może nie da się uciec od dodania: i teatrem. W szczelinie, która czeka, by z rozmysłem w niej zamieszkać i uczynić coraz bardziej widzialną (i widzianą) przestrzenią autonomicznej choreografii. W szczelinie, która od lat 70. zdążyła się już mocno poszerzyć odsłaniając swe operacyjne pole  terytorium choreografii świadomie i garściami czerpiącej z innych dyscyplin, konstruującej własny dyskurs, i domagającej się własnej mapy.

 

Rozpoznaniu i poszerzaniu tego pola dedykujemy choreograficzny program produkcyjny realizowany wspólnie przez Nowy Teatr i poznańską Art Stations Foundation:

- poszerzaniu pola przenoszącemu choreografię z dosłownych i metaforycznych peryferii w samo centrum

- poszerzaniu pola pozwalającemu celebrować naturalną dlań płynną przestrzeń „pomiędzy”

- poszerzaniu pola jej widzenia (bo choć wreszcie u nas dostrzeżona, już zdaje się domagać „odwidzenia”)

- i wreszcie: poszerzaniu pola walki o jej artystyczną autonomię.

Towarzyszące wszystkim działaniom Nowego motto IDŹ. PATRZ. MYŚL. wydaje się być w tym kontekście ciekawym punktem wyjścia dla choreograficznych partytur.

 

Kuratorka programu: Joanna Leśnierowska

  

Wszelkie zapytania należy kierować do kuratorki: j.lesnierowska@artstationsfoundation5050.com 

 

Logo Nowy Teatr (miniaturka) Logo Art Stations Foundation (miniaturka)

 

 

INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKÓW SERWISU
Przed przystąpieniem do użytkowania Serwisu www.taniecpolska.pl operator Serwisu poleca zapoznanie się z Polityką Prywatności Serwisu.
Operator Serwisu poleca w szczególności zapoznanie się z postanowieniami Polityki Prywatności Serwisu w zakresie: Zapoznanie się z Polityką Prywatności Serwisu pozwoli wszystkim Użytkownikom na korzystanie z Serwisu zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi oraz własną wolą wyrażoną w odpowiednich zgodach.
Operator Serwisu jest gotów odpowiedzieć na ewentualne pytania w sprawie wykonywania Polityki Prywatności Serwisu.
Nie pokazuj więcej tego powiadomienia